Ben nuttig of ben niets

“Waarmee kan ik u van dienst zijn?” Een oude vraag, die merken van nu weer steeds vaker moeten stellen. Want de tijd dat je consumenten kan injecteren met je boodschap is voorbij. Dienstbaarheid en relevantie is de trend. Met dank aan de digitalisering heeft de consument meer macht gekregen. Om op te vallen bij dit veeleisende publiek moeten merken zich hulpvaardig opstellen. Degene die dit begrijpen lanceren brand utility’s, vaak in de vorm van nuttige app’s.

Het begrip Brand Utility betekent letterlijk vertaald ‘merk nuttigheid’. Nederlands expert Ingmar de Lange noemt het ook wel dienstbare marketing. Zelf vind ik de uitleg van JWT creatief directeur van JWT Axel Chaldecott erg pakkend: “Merken moeten dat worden waar mensen in geïnteresseerd zijn in plaats van onderbreken van de dingen waar mensen in geïnteresseerd zijn.” Oftewel niet je doelgroep lastig vallen met commercials tijdens hun favoriete tv-programma, maar een dienst ontwikkelen waar zij daadwerkelijk iets aan hebben.

Dit fenomeen bestaat al een hele tijd. Denk bijvoorbeeld aan de hotel en restaurantgidsen van bandenfabrikant Michelin en het recordboek van het biermerk Guiness. Toch is er pas een aantal jaar spraken van de mesotrend dienstbare marketing. Waarschijnlijk komt dit door de digitalisering, die het dankzij uitvindingen als de social media en de smartphone mogelijk maakt om gemakkelijker echt relevante hulp aan te bieden aan je doelgroep. Ten eerste omdat merken hun doelgroep makkelijker kunnen vinden, maar ook omdat ze dankzij mobiel echt daar kunnen waar de hulp nodig is. Ook kan er makkelijk interactie worden aangegaan met de gebruiker, waardoor de dienst kan worden doorontwikkelt en up to date blijft.

Vooral smartphone applicaties zijn een erg populair ‘brand utility’ middel. Een van de eerste merken die dit inzag was supermarktketen Albert Heyn. Zij verspreiden al jarenlang gratis recepten, maar maken het met applicatie ‘Appie’ nog makkelijk door de ingrediënten meteen aan een boodschappenlijst toe te voegen. Een goed voorbeeld van een dagelijks te gebruiken hulpmiddel.

appie
Appie van Albert Heyn

Een ander bekend succesverhaal is Nike+, met vele hulpmiddelen en een complete community proberen zij de ultieme hulp voor hardlopers te zijn.

nike+
Producten van Nike+

Er zijn ook een hoop minder succesvolle verhalen van merken die proberen in te haken op deze trend. Vaak gaat het mis wanneer een dienst geen echt probleem oplost, zoals bijv. de wekkerapp die Starbucks een jaar geleden aanbood. Ook haken mensen vaak af wanneer een app geld kost of een merk te prominent aanwezig is. En ook al biedt een merk een gratis dienst aan, consumenten blijven veeleisend en zullen direct klagen wanneer de app niet bevalt of up to date is. Dienstbare marketing is dus geen ‘tool’ die eventjes ingezet kan worden, om te slagen moet hulpvaardigheid volledig worden opgenomen in een bedrijf.

Relevant en behulpzaam zijn, dat is de trend. Willen merken de consumentenharten van 2013 stelen, dan zullen ze zich actief dienstbaar op moeten stellen. “Serving is the new selling”, geloven jullie dat het aanbieden van hulpvaardige diensten de ‘oude’ marketing gaat overnemen?

Door: Marieke L’Ortye

Bronnen:
http://www.trendwatching.com/trends/brandbutlers/
http://www.brandutility.net/
http://www.emerce.nl/achtergrond/10-brand-utility-kansen

Advertenties

Samen bezitten we alles!

Door: Coen Visser – 1580081

Door de digitalisering van de wereld kunnen mensen steeds makkelijker met elkaar in contact komen en blijven. Mensen zijn 24/7 bereikbaar. Zo zag ik toevallig gister dat de buurman een foto op zijn Facebook had geplaatst van een pas gemaaid gazonnetje. Hij baalde er alleen van dat zijn stoepje nog zo’n vieze aanslag had! Mijn stoepje had ik afgelopen weekend weer helemaal schoon gespoten, maar die grassprietjes op mijn grasveldje beginnen inmiddels steeds meer op de haardos van Tina Turner te lijken! Daar moet wat aan gedaan worden.

Ik heb contact gezocht met de buurman en volgend weekend mag hij mijn hoge druk spuit lenen en ik zijn grasmaaier! Zo kunnen we allebei genieten van een strakke tuin, zonder nieuwe kosten te maken voor nieuwe apparatuur.

948785195ad20ef2d574fb0be8b6fef7e4a4c99d

Dit is slechts een van de vele voorbeelden van “product sharing”. Mensen lenen materialen aan elkaar uit om er samen beter van te worden zonder onnodige kosten te maken.

Volgende stappen worden al gemaakt. Zo kunnen mensen zich samen inschrijving op een product om groepskorting te ontvangen. Een ander voorbeeld is dat mensen mede-eigenaar kunnen worden van een windmolen! Die dingen zijn namelijk hartstikke duur, en zo pak je er samen een voordeeltje groene stroom aan mee.

Ook in de landbouw sector zie je deze trend voorbij komen:

Wij hebben als groepje boeren allemaal een boerderijwinkel in onze streek, maar met een verschillend assortiment. Nu willen we in de regio producten onderling uitwisselen.”

Hiervoor bestaat nu een site met voorwaarden waaraan je moet voldoen, zodat je je kan aanmelden bij deze groep.

Musea spelen hier ook op in door stukjes schilderij te verkopen om de dure restauraties te vergoeden. Zo kan je bij het Amsterdam Museum de neus van Napoleon kopen. Samen eigenaar van een stukje cultuur!

 

Maar is dit wel wat mensen vanuit hun behoefte bevredigd? Mensen hebben altijd al de nijging gehad om trots te zijn op hun bezit, wat ze kunnen laten zien aan andere “kijk, ik heb een grotere BMW dan jij gekocht”, “De buurman heeft een nieuwe parasol gekocht, dan moet ik er ook een hebben”. Het begluren van de buren en willen hebben wat een ander heeft zit vaak in de aard van de mens. Als je een magazine door bladert word je dood gegooid met advertenties van spulletjes die jou schijnbaar gelukkig maken. Dit wekt de illusie dat het product sharing weinig toekomst heeft. Of zit er toch nog een sprankeltje hoop?

http://www.dagjeweg.nl/nieuwsredactie/16560/Koop%20de%20neus%20van%20Napoleon

http://www.landregels.nl/themas/verkoop/producten-uitwisselen-tussen-boerderijwinkels/

http://www.milieucentraal.nl/nieuwsbrief/consumenten/oktober-2012/word-mede-eigenaar-van-een-windmolen,

http://mashable.com/2011/10/01/apps-sharing-gifts-trips-products/

http://marketingdeviant.com/product-sharing-marketing-strategy/

Dutch Design is een must!

Door: Coen Visser – 1580081

Door de globalisering van de wereld is alles voor iedereen verkrijgbaar. Wat vroeger specifiek was voor een bepaald land kan je nu overal terug vinden. Amerikaanse muscle cars worden niet alleen maar in Amerika geproduceerd maar ook in de andere wereld delen. Onderdelen van fabrikanten worden met elkaar uitgewisseld en zo zetten 3 auto merken nu 1 model neer.

Waarom moet/wil je je nog onderscheiden als land zijnde als alles voor handen is? Voor je het weet kan je een Bic Mac in Afrika bestellen. Niks is tegenwoordig meer land specifiek te noemen! Of toch niet? De term Dutch Design zie je steeds vaker boven komen. Komt die VOC mentaliteit van ons dan toch nog weer terug?

De term Dutch Design is ontstaan in 1980 en had vooral betrekking op grafische vormgeving. De term werd toen geassocieerd met Nederlandse ontwerpers die internationaal bekend waren en erkenning kregen voor hun werk vanuit tal van verschillende landen. Dutch Design staat voor: Minimalistisch, experimenteel, innovatief, onconventioneel en toch nog gevoel voor humor.

Zelfs de overheid ziet dat dutch design een succes is en geeft financiële steun aan jonge ontwerpers door het oprichten van Fonds BKVB in 1988. Sindsdien worden Nederlandse ontwerpers overal voor ingevlogen. Niet meer alleen voor grafische vormgeving maar vooral voor industriële vormgeving!

typisch-hollands---oranje-boven-1

Qua productie kan je je als land dus niet echt onderscheidend maken. De landen met de laagste uurlonen krijgen ook de meeste productie in handen. Op dat vlak wil je dus niet meer concurreren.

Het geen waar de rijkste landen zich het best op kunnen focussen is hoe ze hun expertise kunnen exporteren. Nederland heeft dus naam gemaakt in de ontwerp industrie maar waar zijn alle andere landen dan? Zijn zij dan nergens goed in? Ze zullen vast en zeker allemaal hun eigen specialiteit hebben, maar hetgeen waar ik vooral mee zit is het volgende:

Moet de globalisering tegengegaan worden door alles weer terug naar “huis” te halen? Of laten we de globalisering zo ver komen dat de mensen met een lagere opleidingsniveau moeten emigreren naar het buitenland omdat ze daar wel werk aan bieden op hun niveau?

 

http://nl.wikipedia.org/wiki/Dutch_Design

http://www.ddw.nl/index.php

http://www.molblog.nl/bericht/dutch-design-week-2012/

 

Nieuw, Nieuwer, Pre-nieuw

Nog nooit hechtten consumenten zoveel waarde aan ‘nieuw’ dan op dit moment. De verwachtingen en eisen liggen hoog in de huidige economie. Mensen zijn gewend geraakt aan eindeloze innovatie en stroom van betere producten en diensten. Nieuw is een statussymbool geworden. En wat is er dan mooier voor consumenten dan ze echt te betrekken bij een product, nog voor de lancering.

Image

We hebben alles. Dankzij de overdaad in onze maatschappij zijn we ruim voorzien. Maar onze consumeerdrang houdt niet op. Want nu kan alles beter, mooier, sneller, specialer en dus vooral nieuwer. Op deze megatrend, ook wel ‘newism’ genoemd, wordt slim ingespeeld. Zo zijn er bedrijven die kunstmatigvoor schaarste zorgen, om hun producten specialer en gewilder te maken. Maar ook socialere initiatieven duiken op. Consumenten worden betrokken nog voor de lancering van een productie. Haal je consumentenhart op, de tijd van de zogeheten ‘presumer’ is aangebroken.

Presumers is afgeleid van consumers, het Engelse woord voor consumenten. De term verwijst naar mensen die al betrokken zijn bij de ontwikkeling, promotie en financiering van producten en diensten. Ze zijn al verbonden tijdensde ‘pre-launch’. De trend om de betrokkenheid van consumenten te vergroten bestaat al jaren. Zo waren er de laatste jaren bijvoorbeeld veel co-creatie initiatieven. Het verschil is dat hier vooral mensen aan mee doen die hun eigen talent, bijv. design of marketing, willen laten zien. Presumers zijn er daarin tegen vooral op uit gewilde producten te bemachtigen. Naast dat zij de eerste van de eerste zijn die het product bezitten, hebben ze ook fantastisch verhaal om te vertellen.De belangrijkste reden van consumeren is status. Omdat presumers kunnen aantonen dat zij de anderen een stapje voor waren, hebben ze een geweldig statusverhaal in handen.

Deze mesotrend vertaalt zich naar heel veelonline initiatieven. Op internet duiken steeds meer platforms op voor crowdfunding en crowdsourcing. Op deze websites mensen hun steun betuigen en investeren in nog niet gerealiseerde projecten. Wanneer er genoeg mensen achter zo’n project staat kan het daadwerkelijk gerealiseerd worden. De investeerders krijgen hier dan meestal een exclusieve behandeling voor terug. Het grootste internationale massacrowdfundingplatform is kickstarter, dat zich richt op creatieve initiatieven. Maar er zijn ook heel veel platformen die zich op een niche richten zoals muziek, mode, apps, games, en zelfs porno.

In Nederland is de interesse in deze vormvan ‘presumen’ het afgelopen jaar enorm gestegen. Waar in 2011 nog maar 2,5 miljoen euro totaal via crowdfunding gefinancieerd, was dit in 2012 maar liefst 14 miljoen. Deze cijfers komen van crowdfunding consulenten Douw en Koren. Uit hun onderzoek bleek ook dat er het meest in projecten op het gebied van natuur, wijk en duurzaamheid is geïnvesteerd  De consulenten geven aan dat we er op basis van de groeicijfers van de afgelopen jaren en de groei van in de VS en Engeland, van uit kunnen gaan dat crowdfunding in 2013 een patroon van exponentiële groei blijft volgen.

De piek van deze microtrend moet dus nog komen in Nederland. Daarbij denk ik dat de trend op het gebied van presumerschap, nog maar het begin is van de veranderende relatie tussen consument en producent. Wat denken jullie: Zal vanuit het newism de behoefte van consumenten om betrokken te worden in een vroeg stadium blijven bestaan?

Door Marieke L’Ortye

Bronnen:
http://www.crowdfunding.nl/
http://www.douwenkoren.nl/
http://www.marketingfacts.nl/berichten/crowdsourcing-de-stand-van-zaken
http://www.trendwatching.com/nl/trends/newism/

Standaard is saai

Door de megatrend individualisering van de afgelopen tijd komt men meer als individu in de samenleving te staan in plaats van een groep. Hierdoor is de behoefte ontstaan aan afwisseling op korte termijn. Standaard is uit, keuze en afwisseling is in.

Vroeger bestond het menu van de week uit 4x per week aardappels, vlees en groente. Nu is dit wel andere koek: maandag Italiaans, dinsdag Frans, woensdag Chinees, donderdag Grieks en vrijdag Indonesisch. Dat zie je ook terug in het assortiment van de supermarkt die steeds uitgebreider wordt.

Een ander voorbeeld is dat het nu niet moeilijk is om van baan of beroep te switchen. Je ziet het steeds meer voorkomen. Wanneer je niet tevreden met je baan bent, of gewoon puur ‘iets anders’ wilt kan je je laten bijscholen en een totaal ander beroep gaan beoefenen. Vroeger was dit wel anders, daar deed je met gemak 30 jaar hetzelfde werk.

Dit is dan ook de mesotrend: behoefte aan afwisseling op korte termijn.

De marketing springt hier natuurlijk op in. Het creëren van verschillende moods, we hebben hier de microtrend te pakken. Ken je de Airwick toiletblokjes? Deze toiletblokjes beïnvloeden je humeur door de verschillende geuren die ze verspreiden.

Dus de megatrend is individualisering, met als mesotrend de behoefte aan afwisseling op korte termijn. De microtrend die hierop voortrolt is het creëren van verschillende moods.

Wat denk jij? Blijft deze behoefte aan afwisseling of neemt deze af wanneer je een dagje ouder wordt?

 

Consumenten letten meer dan ooit op de houding en het gedrag van bedrijven

Als er iets belangrijks is voor een merk is het het vertrouwen bij de consument, en dat je als merk geloofwaardig en betrouwbaar bent. Dit wordt ook wel authenticiteit van een merk genoemd. Een trend wat sinds een een aantal jaar enorm aan het groeien is binnen marketing. In de marketing en pr en vooral in social media is authenticiteit essentieel. Persoonlijkheid is iets wat consumenten belangrijk vinden en naar verlangen bij merken. Door authenticiteit kunnen merken niet alleen in het brein maar ook ook in het hart van de consument komen. Want een persoonlijk merk is toch vaak waar mensen voor terugkomen.

Het blijkt zo te zijn dat consumenten helemaal niet verwachten dat merken perfect zijn. Daarentegen ‘houden’ consumenten juist van merken die eerlijk zijn over hun zwakke punten en die laten zien dat ze meelevend, bescheiden, flexibel, volwassen en humoristisch zijn. Merken met karakter.
De dominante online cultuur zorgt ervoor dat deze trend wordt aangejaagd. Alle recensies en beoordelingen die ongecensureerd online komen zorgt er voor dat eventuele zwaktes van bedrijven wel ontdekt en besproken worden. De consumenten letten meer dan ooit op de houding en het gedrag van bedrijven. Hierdoor zien steeds meer consumenten dat bedrijven die succes boeken tegelijkertijd ook redelijk, behulpzaam, grappig of gewoon ‘menselijk’ kunnen zijn. De saaie, traditionele en onpersoonlijke bedrijven worden dan steeds minder gewaardeerd door de consumenten. Hier speelt transparantie een belangrijke rol in. Met de online wereld van deze tijd kunnen consumenten alles over je producten, diensten of activiteiten uitzoeken, hierdoor heb je als bedrijf eigenlijk geen andere keuze dan volledig open te zijn, ook over je minpunten.
Met deze online wereld, en vooral social media, blijven dingen niet onopgemerkt en wordt het snel openbaar. Maar een negatieve reactie kun je ook een juiste manier aanpakken en uiteindelijk in je voordeel laten werken. Ook neemt de geloofwaardigheid van positieve reviews toe als er ook af en toe een negatieve review bij staat.

De megatrend waar we over spreken is dus authenticiteit, iets wat al eeuwenlang een belangrijk element is voor bedrijven en merken. De meso trend die hier uit volgt is de behoefte aan ‘menselijke’ bedrijven en zo veel mogelijk transparantie. Hier zijn verschillende microtrends uit ontstaan die allemaal al uit zichzelf laten zien en bewijzen dat zij niets te verbergen hebben.
Een voorbeeld van zo’n microtrend is het live kunnen bekijken van het bereiden van jouw eten, je ziet het al in verschillende restaurants die een open keuken hebben waar je de kok zijn werk ziet doen. Klanten van een Japans restaurant die een bestelling doen, kunnen via hun webcam de bereiding in de keuken live bekijken. Ook de McDonald’s laat zien dat ze niets te verbergen hebben, zij vermelden sinds september 2012 in de VS de hoeveelheid calorieën op de menuborden.
Deze microtrend staat denk ik nog in de kinderschoenen en kan het komende jaar nog veel groter worden. Toch vraag ik me af hoe veel groter dit wordt, hoe open en bloot zullen bedrijven zich stellen?

Viviënne Pickkers

BRONNEN
1 http://www.dutchcowboys.nl/marketing/24631
2
http://www.trendwatching.com/nl/trends/flawsome/
3
http://www.frankwatching.com/archive/2013/02/28/activieer-de-gunfactor-van-je-organisatie-met-social-media-je-dna-als-usp/
4
http://trendwatching.com/nl/trends/10trends2013/?fullfrontal

(Don’t) Do the duckface!

Leeftijd is geen veilig filter meer. Terwijl ouders af en toe ongegeneerd kind willen zijn, krijgen jo§ngeren juist steeds meer autonomie en koopkracht. Om hip te blijven, kunnen marketeers zich het beste focussen op de aspirationele leeftijd. De aspirationele leeftijd houdt de leeftijd in waar de consument zich naar gedraagt, de leeftijd die de doelgroep graag zou willen hebben. Een boodschap richten op de aspirationele leeftijd van de doelgroep, zorgt ervoor dat deze boodschap voor de daadwerkelijke doelgroep aantrekkelijker wordt.

Een microtrend die hierop voortrolt is plastische chirurgie. Omdat men de laatste tijd steeds jonger wilt lijken wordt er gebruik gemaakt van plastische chirurgie. Hierdoor gaat men het ouder worden in de uiterlijke vertoning tegen. Een ‘normaal’ iemand kom je nog amper tegen op advertenties. De modellen zijn extreem knap. Een strak huidje, geen rimpels, mooi en jong, zo ziet het model eruit. Dat dit onder andere beïnvloed is met behulp van photoshop weten mensen wel, maar laten zich toch misleiden. Uiterlijk is belangrijk is de maatschappij. Het is zelfs zo dat mooie mensen vaker de top bereiken en daardoor doorgaans ook meer verdienen. Al deze feiten zorgen ervoor dat mensen er mooi en jong uit willen zien. Dat het risico’s met zich meebrengt, laat veel mensen niet van hun plan afstappen. Als je kijkt naar de bekende mensen in de wereld, en zelfs in het nuchtere Nederland, zit bijna iedereen aan de plastische chirurgie. Een paar cupjes meer, spuitje in de lippen, wat vet weghalen of je huid wat strakker laten trekken. Niemand kijkt er meer van op. Er zijn zelfs programma’s als extreme make-over die laten zien hoe je van een lelijk eendje een mooie zwaan kan maken.

Plastische chirurgie lijkt in deze tijd heel normaal, maar is het wel zo normaal? Is het niet gewoon een rare gewoonte dat men zich wilt voldoen aan een bepaald ideaalbeeld wat door de jaren heen is gecreëerd?

Bronnen

http://psychologie-in-de-reclame.jouwweb.nl/deelvraag-3

http://www.nujij.nl/algemeen/mooie-mensen-bereiken-vaker-de-top.5667015.lynkx

Auteurs