Home » Articles posted by luuksimonse

Author Archives: luuksimonse

Aardappels, groente, vlees of sushi?

De wereld wordt steeds kleiner. Niet qua fysieke afstanden of grootte, maar de invloeden van landen, culturen, bedrijven en personen wordt steeds minder beperkt tot de naaste omgeving en worden steeds meer op een mondiaal niveau zichtbaar. Dit is ook het geval met buitenlandse eetgewoonten en gebruiken. Zo is Nederlandse kaas bijna in ieder land ter wereld verkrijgbaar, maar ook in ons land is er steeds meer invloed uit andere werelddelen zichtbaar.

Enkele centennia terug was er nog weinig invloed vanuit het buitenland zichtbaar in ons land, er waren bijvoorbeeld wel diverse specerijen uit Nederlandse kolonies op de Nederlandse markt verkrijgbaar, maar dit soort invloeden waren heel beperkt vergeleken met de huidige situatie. Immigranten uit andere landen hebben ervoor gezorgd dat buitenlandse invloeden een steeds grotere plaats innemen in onze maatschappij. Er zijn nu restaurants uit alle windstreken van de wereld in Nederland te vinden en deze trend lijkt in een stroomversnelling te zitten.

Een goed voorbeeld hiervan is ‘all you can eat’ restaurants waarbij een buitenlandse keuken centraal staat, die in Nederland als paddenstoelen uit de grond schieten. Dit concept blijkt goed aan te slaan en een keten als ‘Sumo’, wat gebaseerd is op de Japanse keuken, maakt hier dankbaar gebruik van. Deze toename van vergelijkbare concepten, wat je als microtrend kan bestempelen, lijkt zich als een olievlek over Nederland te verspreiden. De megatrend die hieraan ten grondslag ligt is de globalisatie van de wereld.

De behoefte naar diverse buitenlandse keukens en diens gerechten is een mesotrend. Decennia terug was bijvoorbeeld sushi een exclusief gerecht, maar dit is nu ook voor jan modaal beschikbaar. Diverse restaurantconcepten spelen hier dankbaar op in en zorgen voor een aanbod wat in deze behoefte kan voorzien. Mijn verwachting is dat deze behoefte aan buitenlandse cuisines nog niet zijn hoogtepunt heeft bereikt. Men zal de komende tijd nog steeds nieuwsgierig zijn naar ander voedsel en dit zal vanuit de randstad zich over Nederland gaan uitbreiden. Op dit moment lijkt de Aziatische keuken aan een opmars bezig, maar wie weet is de Afrikaanse keuken over enkele jaren sterk in populariteit toegenomen. Een tegentrend die zou kunnen ontstaan is misschien wel een toename in restaurants die gespecialiseerd zijn in de Nederlandse keuken.

Sushi

Sushi eten aan de keukentafel, wordt dit de gewoonste zaak van de wereld?

De invloed van buitenlandse gerechten bij mensen thuis is al jaren zichtbaar, met de Italiaanse keuken als favoriet. Ik verwacht dat de buitenlandse keukens een steeds grotere invloed zullen krijgen en aardappels, groente en vlees daardoor minder vaak op het menu zullen staan. De behoefte om echt Nederlands te eten, zoals stampot, rookworst en draadjesvlees, zal mondjesmaat groeien en mensen zullen eerder bereid zijn om hiervoor ook buiten de deur een kijkje te nemen. Restaurantbezoek is immers ook gewoon een avondje uit en waarom zou je dit alleen maar doen keukens uit andere culturen?

Verwacht jij dat Nederlandse gerechten een steeds kleinere rol zullen spelen in ons dagelijks voedsel of zal dit niet zo snel gebeuren? Er is in de loop van de jaren immers wel een steeds grotere invloed uit buitenlandse keukens zichtbaar. Waar zal deze groei stoppen?

Dure kleding om in te knokken

Hooligans vechten uit naam van hun club en stad en komen regelmatig negatief in het nieuws in verband met rellen in groepsverband rondom voetbalwedstrijden. Maar hoe ziet zo’n hooligan er eigenlijk uit? Een vraag waar veel mensen niet direct een antwoord op zullen hebben. Een kale kop, vol met tatoeages en een flink postuur, dat zijn misschien de eerste kenmerken waar je aan zou kunnen denken. Maar wat dragen deze gasten voor kleding?

Het beeld van hooligans wordt voor het gros van de mensen bepaald door berichten in de media. In die gevallen draait het vooral om de daden en gebeurtenissen en wordt de kleding van deze groep uiteraard een bijzaak, maar net als bij veel andere subculturen is er binnen het hooliganisme ook een bepaalde ‘dresscode’. Kledingstukken van dure ‘casual’ merken bepalen het gewaad waarin een hedendaagse hooligan ten strijde trekt. Merken als bijvoorbeeld: Stone Island, CP Company en Burbury zijn erg populair en deze merken staan bekend als zeer prijzig en exclusief.

 

Schermafbeelding 2013-02-25 om 18.24.39

Een voorbeeld van hoe Nederlandse hooligans zich hedendaags kleden

Vroeger waren hooligans herkenbaar aan spijkerbroeken, capuchontruien en bomberjacks, dat is een beeld wat voor veel mensen eerder omschreven zal worden als kledij voor een hooligan, vergeleken met de kleding in de bovenstaande alinea. De trend van het dragen van casual kleding is over komen waaien uit Engeland, waar deze trend al eerder zichtbaar was. Supporters van clubs als Liverpool, Millwall FC en West Ham United reisden hun club achterna in Europa en kwamen terug in Engeland met dure designerkleding, al dan niet gestolen tijdens ongeregeldheden. Deze kleding verruilden ze voor hun clubkleuren en zo waren ze minder opvallend herkenbaar voor de lokale autoriteiten. Deze trend is naar Nederland overgewaaid en zodoende loopt de Nederlandse hooligan nu ook in dure designerkleding rond.

Het dragen van designerkleding door hooligans van Nederlandse voetbalclubs is een microtrend, want het speelt zich af op productniveau, ondanks dat deze trend al enkele jaren zijn intrede heeft gemaakt. De mesotrend die hier aan vast zit, is de behoefte om uniek te zijn. Je zou het aan de andere kant ook kunnen zien als een manier om bij een bepaalde groep te horen en ook als zodanig herkenbaar te zijn. Uitgaande van het eerste, is het onder hooligans zelf veel belangrijker geworden om er goed bij te lopen. Men draagt dan wel dezelfde merken, maar daarbinnen probeert men zich wel te onderscheiden door verschillende jassen, polo’s en sneakers te dragen. De megatrend die te maken heeft met het op die manier van elkaar willen onderscheiden, heeft te maken met de individualisering. Ondanks dat men graag als een groep gezien wil worden en daar ook bij wil horen, wil men anderzijds ook als individu binnen die groep gezien worden en wil men zich als zodanig, doormiddel van kleding, onderscheiden.

Het is een trend die al een tijdje van zich doet spreken, maar ondanks dat denk ik dat deze trend nog wel even aan zal houden. Veel andere supporters gaan ook mee in deze trend en dat zorgt ervoor dat ‘de echte’ hooligans zich minder verbonden zullen gaan voelen met de merken die op dit moment populair zijn. Ook als groep is er de drang om zich te onderscheiden van de ‘normale’ supporters. Ik verwacht zelf dat bepaalde merken als Burbury, wat nu al veel minder populair is als een paar jaar geleden, maar ook Stone Island, vervangen zullen worden door andere merken in de toekomst. Ook deze trend is zich al langzaam aan het ontwikkelen. Ik verwacht nog wel dat de dure merkkleding de komende jaren nog de klok zal slaan op het gebied van kledij in de hooliganwereld.

Kleding speelt in diverse subculturen een belangrijke rol, zo is dit bijvoorbeeld ook met punkers, gabbers en skaters. Nu is het hooliganisme ook verbonden met een bepaalde lifestyle, waarin kleding een manier is om jezelf als zodanig te laten zien en te uiten. In hoeverre is de informatie in dit artikel nieuw voor je? En hoe probeer jij jezelf te uiten en onderscheiden doormiddel van kleding?

 

Luuk Simonse

De digitalisering van informatie

Een telefoonnummer zoek je op in het telefoonboek, een recept haal je uit een kookboek en een onbekend adres zoek je op in het stratenboek. Vijftien jaar geleden was dit nog de normaalste zaak van de wereld, maar inmiddels zijn we op digitaal gebied in een stroomversnelling geraakt, waardoor dit soort uitspraken menigeen de wenkbrauwen zullen doen fronsen. Waar je vroeger naar een specifiek drukwerk greep, is dit alles nu met enkele muisklikken online beschikbaar. Informatie verkrijgen is in ons alledaagse handelen grotendeels verplaatst van papier naar het wereld wijde web.
 
Sinds de personal computer betaalbaar werd voor iedereen, is er een duidelijke opmars zichtbaar van de digitalisering van informatie. Zelfs voordat er grootschalig gebruik werd gemaakt van het internet, was deze trend al zichtbaar. Zo werden er bijvoorbeeld encyclopedieën gedigitaliseerd, die vervolgens op CD-ROM verkrijgbaar waren. In plaats van een boek te pakken, was het mogelijk om doormiddel van zoekwoorden de artikelen te vinden waar je naar opzoek was. Enkele jaren later werd het de normaalste zaak van de wereld om in plaats van de encyclopedie op CD-ROM, Wikipedia te raadplegen met gebruik van het internet. Deze ontwikkeling is te zien op gebied van allerlei vergelijkbare drukwerken, die nu overal en gratis te raadplegen zijn via een internetverbinding en je smartphone, tablet of computer.
 

encarta

De Microsoft Encarta Encyclopedie was een van de bekendste encyclopedieën op CD-ROM.
 
Behoefte aan digitale informatie

De digitalisering van informatie is een megatrend, die zich nu nog steeds verder door ontwikkeld. Onze gehele maatschappij is hier getuigen van geweest de afgelopen twee decennia en heeft hier in veel gevallen ook veel baat bij gehad, want het is nu een stuk eenvoudiger om informatie op diverse gebieden binnen enkele seconden ter beschikking te hebben. Na de start van deze megatrend is er op consumentenniveau een steeds grotere behoefte ontstaan om daadwerkelijk alle beschikbare informatie in de digitale wereld inzichtelijk te krijgen (behoefte aan digitale informatie: mesotrend) en deze behoefte heeft er ook voor gezorgd dat dit binnen enkele jaren tot stand is gekomen.
 
Een voorbeeld van een microtrend op dit gebied zijn de diverse soorten E-readers die de afgelopen jaren op de markt zijn verschenen. Ondanks dat het gedrukte leesboek nog steeds het meest tot de verbeelding spreekt, is het digitale boek aan een enorme opmars bezig. Het is nu mogelijk om een enorme stapel boeken, tot je beschikking te hebben in slecht één enkel draagbaar apparaat. Ondanks dat het grote publiek deze trend nog niet volgt, is de verwachting dat deze opmars zich in de komende jaren dusdanig zal doorzetten dat het bezitten van een laptop zelfs minder zal voorkomen, dan het hebben van een E-reader.
 
Tientallen boeken in een draagbare tas

De digitalisering van informatie is een trend die de komende jaren zich nog verder zal ontwikkelen en het einde is nog lang niet in zicht. Er zijn immers nog genoeg drukwerken die we gebruiken in ons alledaagse leven, die misschien over enkele jaren allemaal verdwijnen ten koste van slechts één enkele E-reader en het gebruik van internet. Wie weet is het gebruik van schoolboeken over een paar jaar niet meer gebruikelijk, maar is het de bedoeling dat je je E-boeken online besteld en voortaan alleen nog maar een E-reader bij je draagt. Brugklassers met enorme rugtassen is dan nog slechts een beeld uit het verleden en dat zou de inhoud van dergelijke tassen drastisch verminderen.
 

plasticlogic_e-reader-NRC

Is dit het beeld dat we over enkele jaren in het onderwijs zullen zien?
 
Addertje onder het gras

De digitalisering brengt ook een andere kant met zich mee, namelijk het illegaal downloaden van content. Het ligt in de lijn der verwachting dat het straks mogelijk zou kunnen zijn om elk gewenst boek, wat nu in de boekhandel ligt of zich in de bibliotheek bevindt, straks gratis beschikbaar zal zijn voor iedereen met een E-reader. Op het gebied van muziek en films is dit al jaren een probleem, maar de artiesten achter deze content kunnen hun inkomsten bijvoorbeeld ook genereren uit respectievelijk performances en bioscoopbezoek. Op het gebied van drukwerk zullen er wat dat betreft aanzienlijk minder mogelijkheden zijn en dit kan ervoor zorgen dat deze markt een enorme financiële klap te verwerken zal krijgen, met alle gevolgen van dien. Hoe zouden we ervoor kunnen zorgen dat het schrijven van boeken in de toekomst niet voor een enkeling zal zijn weggelegd?
 
Bronnen:

http://www.frankwatching.com/archive/2009/09/07/e-reader-in-het-onderwijs/

http://www.siob.nl/bibliotheekmonitor/trends-media-informatie/boeken/e-books-en-e-readers/item95

http://www.rathenau.nl/themas/thema/project/digitalisering-van-de-openbare-ruimte.html

http://home.deds.nl/~timkr/pws/digitalisering_van_de_leefwereld.pdf

http://www.leraar24.nl/dossier/3779

http://ddi.nl/nieuws/onderwijs-ziet-voordelen-digitalisering-documentinstroom/
 
Luuk Simonse

Liever uniek dan dertien in een dozijn

Waarom zou je nog een kant en klaar product aanschaffen, als je ook de mogelijkheid hebt om je eigen wensen, behoeftes en stijl in een gepersonaliseerd product te verwerken? Zou je liever door een professioneel stylist worden voorzien van woonadvies of een dertien in een dozijn verkoper? Waarom zou je in een webshop nog door duizenden artikelen heen struinen opzoek naar de juiste, als dit aanbod ook op jouw wensen afgestemd kan worden? We willen als Nederlandse consumenten steeds vaker een unieke en op eigen wensen en behoeftes toegespitste behandeling of ervaring. Waar komt deze behoefte vandaan en waarin komt deze tot uiting? 


Wij als Nederlandse consumenten worden aantoonbaar steeds minder gevoelig voor massa communicatie, in tegenstelling met het effect wat deze wijze van communiceren vroeger had. De Nederlandse consument wil vaker gezien worden als individu en een persoonlijke benadering met betrekking tot producten, diensten en services wordt daarom als prettig ervaren. Het gevoel hebben om zelf bij te kunnen dragen aan wat er aangeboden wordt of het gevoel hebben dat een aanbod speciaal voor jouw is gemaakt is, is de manier om de hedendaagse consument te benaderen en te voorzien van een positieve ervaring. De afgelopen jaren was deze trend al te zien, maar deze behoefte heeft zijn hoogtepunt nog niet bereikt.


Massamarketing

 Massacommunicatie blijkt minder effectief dan in het verleden


Liever een individu dan onderdeel van collectief

De consumentenbehoefte om als uniek individu gezien en behandeld te worden, is te benoemen als mesotrend. Deze behoefte is de afgelopen jaren steeds belangrijker geworden en dat zie je terug in de manier waarop bedrijven hun diensten, services en productiemogelijkheden afstemmen op deze vraag. De individualisering binnen de Nederlandse samenleving (megatrend) ligt als megatrend ten grondslag aan deze behoefte. De Nederlandse consument wordt liever als individu gezien, in plaats van als onderdeel van een collectief. Vanuit dit gedachtegoed vloeit de eerder genoemde behoefte voort, dat ze ook op die manier behandeld en gezien willen worden.

Op microniveau komt deze trend op diverse manieren tot uiting. Zo zijn webwinkels steeds vaker bewust van het nut om consumenten op hun wenken te bedienen, doormiddel van een persoonlijk aanbod. Na aanleiding van eerder bezochte artikelen is het mogelijk vergelijkbare artikelen aan de bezoeker van de webshop te tonen en op deze wijze het winkelen voor de consument doeltreffender, wordt het eenvoudiger om keuzes te maken met betrekking tot een eventuele aankoop en wordt er ook sneller tot koop overgegaan.


Van consument tot mede producent

Er wordt ook steeds vaker de mogelijkheid geboden om een bestaand product naar de wensen, behoeftes en stijl van de consument te kunnen vormen. Een goed voorbeeld hiervan is Nike-ID. Dit is een online dienst, waarbij je bestaande (sport)schoenen doormiddel van kleurgebruik en tekst kunt personifiëren tot een persoonlijke en unieke schoen die niemand in je omgeving zal bezitten. Je kunt binnen bepaalde grenzen, een basisontwerp omtoveren tot product wat in beleving mede door toedoen van de consument tot stand is gekomen. Een ander voorbeeld hiervan is ‘Design your own life’ van IKEA. Je kunt online met gebruik van de meubelen van het bedrijf, een eigen persoonlijke woonsituatie creëren en deze delen met anderen.


ikea

‘Design your own life’ van IKEA


Kleding- en woonwinkels kiezen er ook vaker voor om klanten te laten adviseren doormiddel van stylisten. Zo krijg je als consument een professioneel advies op maat dat wordt bepaald aan de hand van jouw eigen wensen met betrekking tot de producten. Er wordt op deze manier een gevoel gecreëerd dat je als individu een speciaal op jouw afgestemde behandeling krijgt en dit vervult de eerder genoemde behoefte om persoonlijk behandeld te worden.


Einde nog niet in zicht

Op dit moment zit de behoefte om als uniek individu gezien en behandeld te worden nog in een groei. Dat is af te leiden aan de doorzettende individualisering van de Nederlandse maatschappij, maar dit komt ook tot uiting in de manier waarop bedrijven met consumenten communiceren en hun manier van bedrijfsvoering aanpassen om de consument zo goed mogelijk in deze behoefte te kunnen voorzien. Hoelang deze trend nog zal aanhouden is niet met zekerheid te zeggen, maar dat het einde nog niet in zicht is, staat vast.

Een persoonlijke behandeling die je het gevoel geeft als uniek gezien te worden, lijkt op het eerste gezicht een verbetering voor de consument. Maar de vraag is of dit ook daadwerkelijk meer is als een gevoel of dat er slechts dezelfde marketingdoelen achter deze handelingswijze worden nagestreefd, die ook achter de vroeger zo succesvolle massacommunicatie schuilden. Is het niet gewoon een nieuwe slimme manier van effectieve marketing die aangepast is op de huidige behoeftes in de samenleving? Staan de belangen van de consument in deze manier van handelen wel voorop?


Bronnen:

http://www.cbwmitex.nl/websites/cbwmitex/files/Retail2020/Individualisering.pdf

http://igitur-archive.library.uu.nl/student-theses/2012-1220-200655/anderssociaal.pdf

http://www.rnw.nl/nederlands/article/grenzeloos-nederlanderschap-ben-je-een-ik-een-wij

http://books.google.nl/books?id=JuHB1w_bx-IC&pg=PA157&lpg=PA157&dq=massacommunicatie+effectiviteit&source=bl&ots=TzQNzbNHQR&sig=ai0gDGctNSvwhyG8_w9Xcu0q9sY&hl=nl&sa=X&ei=3rEaUYW5CunD0QWoiYDQDA&ved=0CFoQ6AEwBQ#v=onepage&q=massacommunicatie%20effectiviteit&f=false

http://www.interculturelecommunicatie.com/download/media.html

http://interactievemarketing.wordpress.com/2008/11/14/marketing-in-nabije-toekomst-persoonlijke-benadering-consument-en-communities/

https://docs.google.com/viewer?a=v&q=cache:ccdg4LnEkewJ:www.nrw.nl/cms/streambin.aspx%3Frequestid%3D1FF81A59-DC42-4722-8C1F-B84EFFB940F2+nike+id+ikea+desing+your+own+life&hl=nl&gl=nl&pid=bl&srcid=ADGEESjhS_1uDF9K_bofp_ZW8NZ76bIi0XYC09ZqzVvwOT9elgyVrSQ8hGMW4Owhj6YD2UjjTtdZrg5eweQ9MDzEz5RrJR27mx7oaYSqJju6lCnNwQJUZGkNP7_GFyd9E8En378YGrlZ&sig=AHIEtbTSNc3sdyO-VK2EdCnDy6aggrcQAA



Luuk Simonse
12-02-2012

Nederlandse gemeenten op Twitter, overbodig of noodzaak?

Nederlandse gemeenten zijn zich steeds meer bewust geworden van hun taak om hun inwoners te informeren door middel van nieuwe media. Zo heeft iedere gemeente al jaren een eigen website met informatie die ze de burgers willen aanreiken. De afgelopen jaren hebben diverse gemeentes ook de overstap gemaakt naar social media als Facebook, Youtube en Twitter. De vraag is echter of dit een poging is met de tijd mee te gaan en niet achter te willen lopen, zonder deze media of dat het daadwerkelijk iets toevoegt aan de informatievoorziening en deze media ook op de juiste wijze worden ingezet.

 

 Explosieve stijging

De afgelopen jaren is het gebruik van social media door Nederlandse gemeenten explosief toegenomen, zo ook de activiteit op Twitter. Waar bijvoorbeeld in 2011 nog slechts 20% van de gemeenten gebruik maakte van het medium, is dit vorig jaar sterk gestegen tot een percentage van 93%. De gemeentes besteden gemiddeld 10 uur per week aan het gebruik van social media, waar Facebook, na Twitter het meest populaire medium blijkt te zijn. Je kan hier spreken van een micro trend, aangezien deze ontwikkeling op productniveau plaatsvindt en het enkele jaren in beslag zal nemen voordat deze trend zijn piek zal bereiken.

gebruik-social-media-gemeenten1

 

Behoefte aan digitaal beschikbare informatie en connectiviteit

Digitalisering (Megatrend) ligt ten grondslag aan de trend waarbij Nederlandse gemeenten zich steeds meer op social media begeven. In het huidige digitale tijdperk is het ook van belang om als gemeente de informatiestroom en communicatie met haar burger te verbreden naar nieuwe media als het internet. Zo zijn de gemeenten constant bezig hun identiteit en de toegankelijkheid naar informatie op het web te vernieuwen en verbeteren.

Connectiviteit en de toenemende behoefte hieraan (Mesotrend) hebben een zeer bepalende invloed binnen deze ontwikkeling. Er is sinds de opkomst van de (mobiele) telefonie en het internet een toenemende verwachting en behoefte om overal en altijd bereikbaar te zijn en in contact te kunnen komen met anderen. Deze behoefte kan je als gemeente ook vervullen door via social media kanalen bereikbaar te zijn voor burgers. Een nieuwsfeit, een verandering in beleid of een aankondiging van een evenement kan op deze wijze op een andere manier de burgers bereiken, dan dit via de reguliere gemeentewebsite gebeurd.

 

Persoonlijk karakter

De omgeving waarin een burger via Twitter informatie consumeert, is een omgeving waar men ook contact heeft met vrienden, familie of het nieuws met betrekking tot hun interesses tot zich neemt. Dit maakt het contact persoonlijker en directer dan via de reguliere website of informatienummer, waarbij men enkel contact zoekt als daar behoefte aan of noodzaak toe is.

Het persoonlijke karakter van deze wijze van communicatie wordt voor een groot gedeelte bepaald door de wijze waarop de gemeente zich op social media gedraagt. Zo is Twitter voor diverse gemeenten slechts een manier om eenzijdig boodschappen naar hun volgers te zenden. Twitter is bij uitstek een medium om een conversatie aan te gaan, door reacties te geven op vragen, opmerkingen en tips. Alwaar men deze mogelijkheid niet inzet, blijven vragen onbeantwoord en wekt men de indruk dat er geen aandacht wordt geschonken. Dit creëert (vaak onbedoeld) onpersoonlijke ervaringen en zorgt voor een averechts effect op burgers die de indruk hebben via dit medium in contact te kunnen komen met hun gemeente. Twitter wordt zo meer een doorgeefluik van het nieuws op de website, in plaats van dat het de medium specifieke mogelijkheden van de communicatie met burgers optimaal gebruikt. Het zou namelijk bij uitstek een geschikt medium kunnen zijn om in de vorm van ‘webcare’, persoonlijk contact te onderhouden met burgers, helpen mogelijke problemen op te lossen en/of wensen te vervullen.

 Onderzoeksresultaten 2012

 

Ontwikkelingen in de toekomst

Het gebruik van Twitter door Nederlandse gemeenten staat op dit moment nog in de kinderschoenen. Ondanks dat steeds meer gemeenten gebruik maken van het medium, is er vaak gebrek aan kennis, financiële middelen in de vorm van arbeidskracht en een duidelijke strategie hoe ze met hun burgers willen communiceren via Twitter. Ik verwacht dat in de komende jaren deze trend zich nog verder door zal zetten qua aantal gemeenten dat Twitter inzet, maar met name met betrekking tot de optimalisatie van het gebruik.

 

Overbodige kostenpost

Nu vraag ik me af of het eigenlijk wel noodzakelijk is om dit medium zo optimaal mogelijk te gebruiken als gemeente. Het kost immers aanzienlijk meer geld om naast personeel wat de telefonische en e-mail communicatie op zich neemt, de mensen die de eenzijdige nieuwsfeeds op social media verzorgen, ook nog budget beschikbaar te stellen voor het ontwikkelen van een optimale online communicatiestrategie (op het gebied van social media) en voor personeel dat zich full-time bezighoudt met het onderhouden van persoonlijk contact op social media als Twitter. Is het niet een overbodige toevoeging aan de huidige communicatie kanalen die de gemeente biedt? Zou dit geld niet beter besteed kunnen worden aan wensen van inwoners die meer prioriteit hebben, aangezien de economische middelen van gemeentes in veel gevallen al minimaal zijn?

 

Bronnen:

http://www.socialmediameetlat.nl/

http://www.socialmediameetlat.nl/pdf/sociaalkapitaal.pdf

http://www.gemeentebuzz.nl/gemeenteranglijst.aspx

http://www.frankwatching.com/archive/2012/10/31/gemeente-kunt-u-mij-helpen-dienstverlening-via-twitter/#more-203463

http://www.binnenlandsbestuur.nl/digitaal/opinie/ingezonden/de-overheid-mist-de-virtuele-boot.151396.lynkx

http://www.hetstreekblad.nl/gemeentenieuws/20496/gemeenten-twitteren-wel-maar-zijn-niet-geinteresseerd-in-de-buitenwereld/



Luuk Simonse
11-02-2012